"Sny"


Jestem na pustej łące, ale nie jestem sama.
Rozglądam się.
Nikogo nie widać, nie słychać...
Jedynie czuć.
Chciałabym zobaczyć tą osobę.
Porozmawiać... Podziękować.
Ale... Nikt się nie pojawia.
Czuję, że ktoś mnie wspiera,
Mimo, że wcale go nie widzę.
Siedzę chwilę w ciszy, już się nie rozglądam.
Nie muszę wiedzieć, kim jest ta osoba,
Jeżeli dzięki temu przy mnie zostanie.
Uśmiecham się do siebie.
Po chwili budzę się i wracam do rzeczywistości.
Chciałabym...
Żeby ten sen okazał się prawdą.

Stoję na środku placu pełnego ludzi.
Chcę spytać, co się stało.
Chcę spytać, gdzie jestem.
Już, już do kogoś się odzywam...
Wszyscy odchodzą.
Idę przed siebie, próbuję znaleźć drogę.
Nagle upadam
I czuję, że nie mogę się podnieść.
Leżę chwilę na ziemi,
Aż w końcu udaje mi się wstać.
Ktoś podał mi rękę.
Teraz prowadzi mnie przez tłum nieznajomych i nagle...
Udaje mi się wydostać, w końcu mogę
Być bezpieczna...
Uśmiecham się do siebie.
Po chwili budzę się i wracam do rzeczywistości.
Chciałabym...
Żeby ten sen okazał się prawdą.

Jestem na polu pełnym maków.
Idę, nie zbaczając z krętej ścieżki.
Nie mam już siły podążać nią dalej...
Ale nie poddaję się.
Już prawie dotarłam do końca.
Jeszcze kilka kroków..
Jestem.
Lecz kiedy dochodzę do końca ścieżki,
Wydłuża się, odkrywając nowy fragment pola.
Nowe wyboje, a także nowe kwiaty.
Teraz muszę odpocząć.
Ale kiedyś uda mi się dojść do jej końca
-To wiem na pewno.
Uśmiecham się.
Po chwili budzę się i wracam do rzeczywistości.
Chciałabym...
Żeby ten sen okazał się prawdą.

Tym razem jestem w domu.
Nie moim
-Ten jest inny, ładniejszy.
A ciepło i  uczucia od niego bijące
Aż zachęcają do wejścia.
Siadam na kanapie.
Rodzina zdaje się szczerze cieszyć
Na mój widok.
Witają mnie.
Przytulają.
Jemy razem kolacje, rozmawiamy,
Oglądamy telewizję.
To wszystko, co robię codziennie.
Tylko... Tym razem czuję się szczęśliwa.
Robię to, bo chcę to robić.
Nie dlatego, że muszę.
Uśmiecham się.
Po chwili budzę się i wracam do rzeczywistości.
Chciałabym...
Żeby ten sen okazał się prawdą.

W pokoju jest całkowicie ciemno,
Nie wiem, gdzie się znajduję.
Ale myślę, że wiem
Co się teraz stanie.
Odejdę
-Tak jak o tym marzyłam,
Odejdę od mojego życia.
Przecież właśnie tego chciałam.
Dlaczego więc teraz, kiedy tu jestem
Wcale nie chcę odchodzić?
Próbuję otworzyć oczy, obudzić się
Wszystko na marne....
Przypominam sobie, jak bardzo chciałam
Żeby sny stały się prawdą.
Teraz,
Gdy już nie mogą się nią stać, widzę że były.
Tak usilnie nie chciałam tego zauważyć,
Starałam się wszystko od siebie odepchnąć.
I udało mi się.
Ale wcześniej...
Tak, wcześniej sny były prawdziwe.
I choć tak bardzo żałuję mojej decyzji,
Tej nocy już nie budzę się ze snu.
Zostaję tam.
Gdziekolwiek by to nie było.
A po chwili wszystko gaśnie...

~~~~~~~~
Zapraszam do dyskusji, przemyśleń, spostrzeżeń, uwag.... Na cokolwiek macie ochotę :)

18 komentarzy:

  1. Piękne... Powinniśmy doceniać to, co mamy i cieszyć się tym, bo kiedyś może być już za późno :) Pozdrawiam kochana!

    OdpowiedzUsuń
  2. przepiękne, mega realne i mega prawdziwe :)
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  3. Tak na prawdę wiele osób popełnia ten błąd... Nie docenia siebie. Swojego życia. Wbrew pozorom nie jest to wcale takie proste, jak tak teraz myślę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie! A bardzo ważna jest umiejętność jego docenienia, bo jak tu inaczej być szczęśliwym...

      Usuń
  4. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń

  5. 'Cieszymy się z małych rzeczy, bo wzór na szczęście w nich zapisany jest'- jestem pod wrażeniem i zapisuje blog w zakładkach. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Masz kochana talent! <3
    Koniecznie twórz dalej takie arcydzieła :)
    Pozdrawiam i zapraszam do mnie!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję! Również pozdrawiam, na pewno zaraz zajrzę :)

      Usuń
  7. Oj tak powinniśmy się cieszyć z małych rzeczy, moim zdaniem to jest prawdziwy klucz do szczęścia :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ...A szczęście jest zamkiem, który na prawdę łatwo otworzyć, jeśli się tylko tego chce :)

      Usuń
  8. Masz mega talent :) Świetnie piszesz, daje dużo do myślenia! To prawda powinniśmy się cieszyć ze wszystkiego. Pisz dalej bo super Ci to wychodzi :* Pozdrawiam cieplutko!

    OdpowiedzUsuń
  9. Wow fantastyczny tekst, masz wielki talent.

    OdpowiedzUsuń
  10. O kirde, super tekst, przyjemnie się czyta. Oczywiście sam tekst daje dużo do myślenia.

    OdpowiedzUsuń

Każdy komentarz motywuje do dalszego pisania, do starania się dla was, dlatego będzie mi mega miło, jeśli go zostawicie :)

Copyright © 2014 Chinguui blog , Blogger